Duchy, bunt przeciw Bogu, miłość silniejsza od śmierci. Mickiewicz zdecydowanie nie pisał dla ludzi o słabych nerwach.
22 października klasy 4A i 4D naszego „Słowaka” obejrzały „Dziady” w warszawskiej Scenie Teatrze Relax. I choć od premiery dramatu minęło niemal dwieście lat, pytania pozostały niepokojąco współczesne. Czy wielkie cierpienie daje prawo do wielkiej pychy? Czy można kochać naród, a jednocześnie gardzić pojedynczym człowiekiem? Gdzie kończy się bunt, a zaczyna przekonanie o własnej nieomylności?
Na scenie Konrad rzucał wyzwanie Bogu. Na widowni siedzieli młodzi ludzie, którzy dopiero uczą się rozpoznawać granice własnej wolności. I może właśnie w tym spotkaniu dwóch pokoleń tkwi największa siła romantycznego dramatu.
Bo Mickiewicza nie trzeba aktualizować. Wystarczy go naprawdę przeczytać. A czasem zobaczyć.
Matura przeminie. Oby Mickiewicz został. Duchy, bunt przeciw Bogu, miłość silniejsza od śmierci.