Aktualności

Spotkanie z podpułkownikiem doktorem inż. Dariuszem Gralą

W piątek 12 stycznia na lekcji geografii w klasie 3d mieliśmy zaszczyt i przyjemność spotkać się z panem podpułkownikiem doktorem inż. Dariuszem Gralą, wykładowcą na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie-Rembertowie. Tematem wykładu były „Geograficzne uwarunkowania zabezpieczenia logistycznego polskich kontyngentów wojskowych w Iraku i Czadzie”.

Nasz gość podzielił się wspomnieniami z udziału w stabilizacyjnej misji wojskowej polskich sił zbrojnych w Iraku oraz natowskiej misji w Czadzie i Republice Środkowoafrykańskiej, której celem było zapewnienie bezpieczeństwa pomocy humanitarnej na rzecz uchodźców z ogarniętego wojną Darfuru. Uczniów szczególnie interesowało, z jakimi wyzwaniami zmagali się na co dzień polscy żołnierze. Oprócz ciągłego zagrożenia życia pan podpułkownik wymienił ekstremalne upały, burze piaskowe, tropikalne choroby, ukąszenia węży i skorpionów oraz problemy z dostępem i racjonowaniem czystej wody do celów konsumpcyjnych i technicznych.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, jak olbrzymim przedsięwzięciem logistycznym jest organizacja wyjazdu kontyngentu wojskowego za granicę. Ppłk Grala przedstawił – nawiązując zarówno do własnych doświadczeń, jak i do teorii logistyki – jak transportuje się sprzęt wojskowy z Polski do odległych zakątków globu. Co więcej, zobrazował własnymi zdjęciami z misji w Czadzie proces budowania obozu przez polskich żołnierzy i topografię takiego obiektu. Opowiedział nam i pokazał, jak wygląda proza żołnierskiego życia na początku XXI wieku, co żołnierze jedzą, gdzie śpią, jak pracują i odpoczywają.

Bardzo dziękujemy panu podpułkownikowi Dariuszowi Grali za przybycie do naszej szkoły i jego fascynującą opowieść.

Serdecznie dziękujemy Maksowi Grali z klasy 3d za pomoc w organizacji spotkania.

UK

Godziny pracy sekretariatu w ferie zimowe

W ferie zimowe sekretariat szkoły będzie czynny w godzinach od 8.00 do 14.30.

Kinokawiarnia Falenica - kontynuacja projektu filmowego

    13 grudnia 2017 trzy klasy: I a, II a i II e2 realizowały program edukacji filmowej prowadzony przez panie Ewę Bednarską - Piętkę i Agatę Żurawską w ramach edukacji teatralnej i filmowej. Tym razem oglądaliśmy klasykę filmów o miłości: nagrodzony trzema Oskarami "Fortepian" Jane Campion z 1993 oraz głośną już i docenioną Złotymi Lwami przez jury Festiwalu Filmów w Gdyni w 2017 r. "Cichą noc" Piotra Domalewskiego.

     Najlepiej o filmach wypowiedzą sami uczniowie II a w recenzjach, których fragmenty przytaczamy poniżej.

Jakie tytuły można nadać recenzji, by zachęcić do czytania?

Klasa IIa - dziennikarsko-filmowa zrobiła to tak:

O "Cichej nocy":

Najlepszy film polski ostatnich lat.

Cicha noc?

Nie taka cicha ta "Cicha".

"Cicha noc" - nieszczęście w szczęściu?

"Cicha noc", głośny dziadek.

Rodziny się nie wybiera.

Huczna "Cicha noc" - czyli typowe, polskie święta ...

A teraz fragmenty recenzji:

"Filmu „Cicha noc” nie ogląda się dla przyjemności. Być może jest to swego rodzaju odskocznia od przekoloryzowanych, migoczących lampkami, oprószonych śniegiem i dźwięczących dzwoneczkami filmów w typie „Listy do M”, które co roku poprawiają nastrój milionom Polaków. Właściwie taki film jak „Cicha noc” można by nagrać w większości polskich domów. Polska w tym obrazie to nie wyidealizowany świat supermarketów, ładnych i bogatych ludzi. Światło od początku jest przytłumione, jest szaro, pada deszcz, zamiast błyszczącej podłogi z pięknej willi, widzimy ubogi dom a dookoła niego błoto. To nie przystrojona na święta Warszawa, tylko smutna wioska przypominająca Obrzydłówek z noweli „Siłaczka”Stefana Żeromskiego (...)

Jakie więc są święta? Czym jest rodzina? W kim ma się oparcie? Czy warto na siłę trzymać z rodziną, czy lepiej wyjechać i stworzyć swój własny, odrębny świat? Po obejrzeniu filmu pytań pojawia się mnóstwo, ale twórcy niczym Ignacy Krasicki w swoich satyrach nie dają jednoznacznej odpowiedzi, recepty. Można właśnie określić ten film jako satyrę na polską rodzinę i święta.

Komu polecić „Cichą noc”? Wszystkim! Warto od czasu do czasu przejrzeć się w takim filmowym zwierciadle i zobaczyć prawdziwą twarz swojej rodziny."

Krzysztof Bodalski Rodziny się nie lubi, rodzinę się ma – recenzja filmu „Cicha noc” w reżyserii Piotra Domalewskiego.

Ewa Bednarska - Piętka

Z wizytą u rzeźbiarza Ryszarda Kozłowskiego

          "Cudze chwalicie, swego nie znacie"- to powiedzenie sprawdza się w przypadku odkrywania kulturowego potencjału naszej "małej ojczyzny". Na otwockich Kresach znajduje się pracownia rzeźbiarska gromadząca wieloletni dorobek twórczy Ryszarda Kozłowskiego. Odwiedziliśmy ją 20 grudnia 2017r.

          Otwocczanin z urodzenia, uczeń założyciela słynnego zakopiańskiego Liceum Plastycznego - Antoniego Kenara, odznaczony na 100-lecie miasta statuetką Ambasador Otwocka, zaprezentował klasie I a i jej wychowawczyni p. Ewie Bednarskiej - Piętce rzeźby zgromadzone w pracowni i wokół niej. Zapoznaliśmy się z procesem twórczym i różnorodnymi technikami: odlewem oraz rzeźbą w drewnie. Życzliwie przyjęci przez rzeźbiarza i jego żonę, mogliśmy zapytać twórcę o inspiracje i dorobek twórczy.

          W Otwocku możemy oglądać rzeźbę Ryszarda Kozłowskiego na terenie kościoła Pallotynów - pomnik poświęcony poległym w Katyniu, a w Józefowie - popiersie Józefa Piłsudskiego. Gotowy jest też do realizacji monument poświęcony Irenie Sendlerowej, matce dzieci Holokaustu.

          Serdecznie dziękujemy panu Grzegorzowi Kopańskiemu za zorganizowanie spotkania.

Ewa Bednarska - Piętka

© Liceum Ogólnokształcące Nr III im. Juliusza Słowackiego w Otwocku 2010-2015