Aktualności

Wycieczka do Łodzi

10 września uczniowie klas IIc i IId uczestniczyli w wycieczce do Łodzi. Naszym głównym celem było najnowocześniejsze w Polsce i Europie Środkowej planenatarium EC1 umiejscowione w zrewitalizowanym kompleksie dawnej elektrociepłowni . Na nowoczesnym 14- metrowym ekranie obejrzeliśmy fascynujący film pt. „Czarne dziury”. Czarna dziura to obszar czasoprzestrzeni, której nie może opuścić nawet światło. Istnienie takich obiektów przewidziała ogólna teoria względności Alberta Einsteina. W czasie pokazu dowiedzieliśmy się jak powstają, gdzie się znajdują oraz jaki wpływ na Wszechświat mają te obiekty. Film prezentował symulacje wyglądu tych niezwykłych miejsc, objaśnił również skomplikowane pojęcia "horyzontu zdarzeń", "osobliwości" oraz "zakrzywienia czasoprzestrzeni".

Łódź to miasto gdzie wyrosły fortuny przemysłowe Poznańskich, Scheiblerów i Geyerów. Podczas wyjazdu uczniowie mieli okazję zwiedzić pałac Izraela Poznańskiego – najbardziej okazałą rezydencja fabrykancką w Polsce, a dziś siedzibę Muzeum Historii Miasta Łodzi. W XIX wieku Łódź stanowiła jeden z największych w tej części Europy ośrodków przemysłowych. Do dziś o tym etapie historii miasta przypominają doskonale zachowane obiekty postindustrialne – Manufaktura Poznańskiego czy Księży Młyn Scheiblera. Ten ostatni to wspaniały kompleks budynków postindustrialnych, zachowany do naszych czasów w niemal idealnym stanie.

Ostatnim etapem naszej wycieczki była urocza neorenesansowa rezydencja Matyldy i Edwarda Herbstów. Willa otoczona ogrodem w stylu francuskim, zlokalizowana w sąsiedztwie zabudowań fabrycznych i osiedla mieszkaniowego, wyróżnia się wśród sąsiadujących z nią budynków stanowiąc charakterystyczną architektoniczną enklawę.

Łódź jest miastem niezwykłym i pełnym kontrastów. Tu na każdej ulicy przeplata się historia z teraźniejszością, tradycja z nowoczesnością jak robotnicze osiedla z pałacami fabrykantów. Warto tu wrócić na dłużej by poznać inne fascynujące zakątki największego ośrodka przemysłu włókienniczego w Polsce.

   U. Korzeniewska

 

Kolejna edycja projektu filmowego rozpoczęta!

                 Po raz kolejny klasy humanistyczne mają możliwość rozwijania swoich zainteresowań filmowych. Tym razem chodzi o wiedzę i poznawanie ambitnych filmów. Klasy I a, I c i II a pod silną opieką nauczycielską 17 października 2017 r. udały się do Kinokawiarni Falenica, żeby wysłuchać prelekcji wprowadzającej o treści, sposobie realizacji filmu i relacji z innymi dziełami o podobnej problematyce, wygłoszonej przez pana Jacka Wiśnickiego i panią Magdalenę Mróz.

             Idea projektu wywodzi się z bogatej oferty ogólnopolskiego stowarzyszenia Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej. Kameralna atmosfera kinokawiarni sprzyja skupieniu i rozsmakowaniu w arcydziełach filmowych.

            Obejrzeliśmy dwa różne, ale trudne dzieła:

1. "Syn Szawła" z 2015 r. w reż. Laszlo Nemesa o Sonderkommando w Birkenau

Oto fragment recenzji z tygodnika "wSieci":

"Jego film wygląda jak realizowany przez świadków wydarzeń dokument. „Syn Szawła” został już nagrodzony na festiwalu w Cannes. Zdobył Złotego Globa i kroczy pewnie po Oscara za film zagraniczny. Ten sukces zupełnie nie zaskakuje. Niech za najlepszą rekomendację tego obrazu posłuży fakt, że znany przeciwnik artystycznej inscenizacji Zagłady, autor dokumentu „Shoah” Claude Lanzmann podziękował Nemesowi za jego powalający debiut. Arcydzieło w pełnym tego słowa rozumieniu."

2. "Twój Vincent" z 2017r. w reż. Doroty Kobieli i Hugh Welchmana o Vincencie Van Goghu.

Tak piszą o nim w recenzji Przemysław Dobrzyński:

"Jeśli jeszcze ktoś z was nie wie, na czym polega wyjątkowość tego filmu, to tłumaczę, że mamy tu do czynienia z pierwszą w historii animacją pełnometrażową, która została namalowana farbami olejnymi. Następnie obrazy wprawiono w ruch za pomocą metody rotoskopii, znanej szerzej jako animacja poklatkowa. Na ekranie obserwujemy więc prawdziwie ruchome obrazy utrzymane w stylistyce i poetyce samego Vincenta van Gogha."

Wyborem filmów zajęły się polonistki Agata Żurawska i Ewa Bednarska - Piętka.

Spotkanie autorskie z Panem Profesorem MARCINEM ZAREMBĄ

Spotkanie autorskie z Panem Profesorem   MARCINEM   ZAREMBĄ z Instytutu Historii Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk odbyło się 9 października dla uczniów klas: 1a,1c. Temat spotkania związany był z książką „Wielka trwoga. Polska 1944-1947. Ludowa reakcja na kryzys”.

„Największą wartością "Wielkiej trwogi" jest pokazanie tego, co dzieje się z ludźmi w strasznych, długotrwałych warunkach wojny i zagrożenia; a właśnie aspekt socjologiczny książki sprawia, że wykracza ona poza suchą relację historii. Wielka Trwoga to odarta z mitów i komunistycznych naleciałości historia pierwszych lat po II wojnie światowej. Autor pokazuje rozbite społeczeństwo, w którym na porządku dziennym były gwałty i grabieże, a niepewność jutra spędzała sen z powiek ludziom udręczonym przez pięcioletnią okupację. Czy wybuchnie kolejna wojna? Czy zdołam przetrwać głód i epidemie? Czy znajdę dom i jakiekolwiek zajęcie w kraju, który nawet nie ma ustalonych granic? Takie pytania zadawały sobie miliony Polaków. 
( z recenzji wydawniczej).

„Napisałem książkę, która nie będzie osądzać, której autor nie będzie wchodził w rolę sędziego, prokuratora. Taką, aby czytający mógł zrozumieć, co się wydarzyło” - mówił prof. dr hab. M. Zaremba. Autor podkreślił, że po wojnie wydarzyło się wiele zła. Polacy wyszli z tej wojny z bagażem złych doświadczeń i ze strachem. Wojna nie skończyła się dla nich dobrze, bo spotykali się z nowymi niebezpieczeństwami. Autor przedstawił pełną panoramę polskich strachów i lęków w okresie tuż powojennym. Mówił o chaosie, strachu przed Armią Czerwoną, dezerterach, żebrakach, włóczęgach, spekulantach, złych milicjantach, szabrownikach, bandytyzmie, upadłych żołnierzach. To oni tworzyli prawdziwy krajobraz powojennej Polski. Marcin Zaremba zabrał uczestników spotkania w szokującą podróż po czasie, który zniknął z pamięci Polaków. Po spustoszonym przez wojnę państwie strachu, biedy i niepewności. Mówił także jak ludzie starali się swój strach zminimalizować, jednak terror i strach importowany z Moskwy nie dawał poczucia bezpieczeństwa .Ujawniały się stany przygnębienia lękowego, powiązane z poczuciem bezsensu, bezradności i dezorientacji. Prof. M. Zaremba mówił, że w latach 1944-1947 nie dominował entuzjazm odbudowy Warszawy ani chęć do dalszej walki o niepodległość, ale po prostu strach przed żołnierzami radzieckimi, zaminowaniem obiektów w terenie, przed chorobami, przed przyjmowaniem obcych ludzi do mieszkań, przed beznadziejnie przeprowadzoną wymianą pieniędzy, strach o los Kościoła, strach przed Żydami jakoby porywającymi chrześcijańskie, polskie dzieci, strach przed Ukraińcami; z drugiej strony strach Żydów po pięciu latach gehenny. Scena z filmu „Sami swoi”, gdy babcia Pawlakowa chce granatem dochodzić sprawiedliwości, jest bardzo prawdopodobna. Po wojnie po przemoc sięgano nagminnie – mówił Marcin Zaremba, autor książki „Wielka trwoga”.                                                   Pierwsza część spotkania miała charakter wykładowy, zaś kolejna konwersatoryjny, trochę przypominający panel dyskusyjny. Budujące jest to, że młodzi ludzie, uczniowie klas pierwszych zadawali autorowi pytania, koncentrując się na takich zagadnieniach, o które spierać się będą jeszcze kolejne pokolenia. Uczniowie podnosili między innymi wątek Powstania Warszawskiego i Narodowych Sił Zbrojnych. Rozmowa trwałaby na pewno jeszcze długo, ale zaplanowany czas-120 minut- na to fascynujące spotkanie zbyt szybko się skończył. Bardzo serdecznie dziękujemy Panie Profesorze!

Grzegorz Kopański

Powiatowe Obchody Dnia Edukacji

Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie…

   Nadto przekonany jestem, że tylko edukacja publiczna zgodnych i dobrych robi obywateli.

                 (Jan Zamoyski)

 

Zawód nauczyciela to zawód szczególny, bo wymagający pasji i zaangażowania, a więc gratulujemy wybrania tej drogi zawodowej – takie słowa padły z ust ucznia - konferansjera w czasie powiatowych obchodów Dnia Edukacji Narodowej, które miały miejsce 13 października w sali gimnastycznej naszego liceum. W wydarzeniu wzięli udział: Starosta Powiatu Otwockiego - Mirosław Pszonka, członek Zarządu Powiatu - Aneta Bartnicka, Przewodniczący Rady Powiatu – Dariusz Grajda, Skarbnik Powiatu – Wiesław Miłkowski, Przemysław Gręzak – Prezes Zarządu Powiatowego ZNP, dyrektorzy powiatowych placówek oświatowych, nauczyciele, którzy uzyskali wyższy stopień awansu zawodowego oraz nauczyciele nagrodzeni za swoją pracę dydaktyczno- wychowawczą. W trakcie uroczystości padło wiele ciepłych słów pod adresem pedagogów, i to zarówno ze strony władz, jak i uczniów, a starosta Mirosław Pszonka wręczył nagrody wyróżnionym dyrektorom i nauczycielom. Z naszej szkoły uhonorowani zostali: dyr. Robert Pielak, zastępca dyr. Barbara Laskus, pedagog Iwona Woźnica, polonistka Jolanta Wakulińska i historyk Jarosław Hertig. Część artystyczna w wykonaniu uczniów ,,Słowaka” wywołała wielki aplauz i uśmiech na twarzach zebranych. Muzyka, układy taneczne, piosenki, żarty, scenki kabaretowe związane z życiem szkolnym miały bawić… i bawiły. Motto życiowe ,,Ściągacza pospolitego”, czyli ,,Kto nie ściąga – ten nie osiąga”, marzenie ,,Gdybym był prymusem, to po szkole z wielkim animuszem dumnie chodziłbym jak paw”, zestaw pomocy służących w pracy nauczycielskiej ( np. worek grochu, nauszniki, aparat rentgenowski, młotek, parasol) czy nauka języka polskiego przez Anglika na pewno zostaną w pamięci obecnych na uroczystości belfrów.

Wszystkim pedagogom i pracownikom oświaty życzymy zadowolenia z pracy z młodzieżą, sukcesów zawodowych, zdrowia oraz powodzenia w życiu osobistym. A dodatkowo jeszcze: stalowych nerwów, żelaznej konsekwencji, miękkiego serca, anielskiej cierpliwości i miłego uśmiechu w kontaktach z uczniami.

Uczniowie, którzy zaprezentowali swoje talenty muzyczne, wokalne i aktorskieAleksandra Suchańska i Łukasz Kacperek – konferansjerzy w stylu lat 20; Julia Konwicka, Zuzanna Szwarczewska, Angelika Żelazo, Jakub Pielak – piękny wokal; Marta Trzepałka, Magdalena Gdowska – taniec nowoczesny; Julia Michałowska, Angelika Truszkowska, Jan Drewicz, Jan Kozłowski, Damian Salus, Karol Baliński, Krzysztof Szułowicz – aktorzy komediowi; Kacper Mojsa – sprzęt muzyczny.

Pomysł artystyczny i reżyseria – p. Jolanta Wakulińska,  konsultacja muzyczna – p. Magdalena Łuczak; scenografia – p. Maciej Pietruszczak.

© Liceum Ogólnokształcące Nr III im. Juliusza Słowackiego w Otwocku 2010-2015