Jacek Hugo-Bader jest znawcą  Rosji  i  byłych krajów ZSRR, w których  w   sumie  spędził prawie cztery lata. Na rowerze pokonał  całą  Azję  Środkową, pustynię Gobi,  Chiny, Tybet,     a  jezioro  Bajkał  przepłynął  kajakiem.  W  zimie  samotnie   odbył   podróż   samochodową z  Moskwy  do  Władywostoku. Wszystkie  jego  książki stają się bestsellerami, to znakomite zbiory reportaży.   Do  najważniejszych   należą: „Biała gorączka”,   „Dzienniki kołymskie”, „Długi film o miłości. Powrót na Broad  Peak”,   „W rajskiej dolinie wśród zielska”, ”Audyt” oraz „Skucha”.

„Jestem   dziennikarzem,  który  umie  napisać  reportaż.  W  Polsce  mówi  się   o  reportażu literackim, czyli dużym artykule dziennikarskim, który ma walory literackie. Mówiąc wprost- dobrze się czyta. Mam miejsca  w  których dobrze mi się pracuje, w których  lubię przebywać po  to,  aby  przywieźć  tekst,  opowiedzieć  i  wydać  książkę. Pisanie książki zajmuje mi dwa lata” – mówił autor.   Po  ostatnim  kilkumiesięcznym  pobycie  w  Rosji  na wschód od Bajkału autor zbierał materiały do książki na temat szamanizmu.  Po  raz  pierwszy spotkał się z tym niesamowitym zjawiskiem w 2007 roku. Książka o syberyjskich  szamanach pt. „Szamańska choroba”  ukaże się  jesienią  przyszłego roku.  Z  ostatniej  podróży przywiózł ponad  200  nagrań i dwanaście tysięcy zdjęć.  Z tego zasobu wykorzystał zaledwie część.  „Ale taka jest złota zasada reportera, że  trzeba  mieć  przykładowo  10 informacji, ale  9  nie przydaje się, co  nie znaczy, że jest to gorszy materiał,  do wyrzucenia.  Dobry  reporter  to  taki który  potrafi  ze  swego  rozmówcy „wypruć  flaki” - mówił autor.  A  konstruowanie  materiału  pisarskiego   porównał  do  roboty jubilera,  który  ma  zrobić  piękną  kolię.  „On  z  tych  drogocennych  kamieni szlachetnych i kruszcu  buduje, a na koniec okazuje się, że ten najpiękniejszy kamień na końcu mu został, bo nie przystawał do końcowego  produktu.  Może  dlatego,  że  on  był  niekompatybilny  z tymi wszystkimi  innymi.  Czasami  piękna  historia  zostaje,  nie ma jak jej przypasować. Reporter czasami  ją  wtłacza  w  swoje  dzieło,  ale  okazuje  się ,że to nie pasuje  do całości. Ale sporo dobrych kolejnych tekstów powstaje później dzięki takim „odpadom”.”  Bardzo ciekawe były rozważania  autora o różnych kodach kulturowych i ich zmianach w czasie.

Autor trochę dłużej zatrzymał się  nad tworzeniem szczególnego reportażu  w swoim  zawodowym życiu.  Napisał tekst „Strata nadzwyczajna” . O tym jak można żyć bez  czegoś, bez czego żyć nie można. „Spotkało cię takie nieszczęście , poniosłeś taką stratę,  że później już nie ma sensu abyś dalej żył, czyli dylemat samobójców. Pisałem o stracie nadzwyczajnej w ludzkim życiu: matka traci jedyne dziecko, miliarder traci wszystkie pieniądze, kobieta traci jedyną miłość, król gangsterów traci godność, człowiek traci duszę. I te pięć kategorii strat opisywałem. Tematy wpadają  na moja głowę reportera jak asteroidy na Ziemię. Żeby robić coś innego niż wszyscy inni, trzeba być oryginalnym.  Nie ma takiego marzenia w moim życiu, które byłoby nie do osiągnięcia. W mojej profesji sukces jest wypadkową  jakiegoś talentu i determinacji, Jeśli jesteś zdeterminowany to nie ma takiej siły żeby się nie udało.”  

Spotkanie odbyło się 6 grudnia 2019 roku. W wydarzeniu udział wzięli uczniowie klas: 1a i 1c. Autor przekonał nas, że nie tylko potrafi interesująco pisać, ale również atrakcyjnie i porywająco mówić.

Zapraszamy do biblioteki szkolnej. Wszystkie książki Jacka Hugo-Badera  można wypożyczać do domu.

Grzegorz Kopański

Biblioteka zdjęć

Jakże byłoby pięknie, gdyby każdy z nas mógł wieczorem powiedzieć: ,,Dzisiaj zrobiłem gest miłości wobec drugiego”. (Papież Franciszek).

Uczniowie naszego liceum charakteryzują się niezwykłą umiejętnością współodczuwania, co skutkuje chęcia niesienia pomocy potrzebującym. Dali temu wyraz w sobotę, 14 grudnia, w sali widowiskowej PMDK-u, biorąc aktywny udział w bożonarodzeniowym koncercie charytatywnym ,,Świątecznie dla Sylwii Król”. Został on zorganizowany z inicjatywy rodziny i znajomych Sylwii Król, która w marcu 2019 r. doznała rozległego wylewu krwi do mózgu i aktualnie wymaga stałej, intensywnej rehabilitacji oraz specjalistycznych badań i konsultacji. Dziewczęta z kl. IGE: Agata Koss, Matylda Pacek, Małgorzata Senkowska i Domnika Pawłowska, Wiktor Ściesiński z kl. IIIB oraz nasz absolwent Marek Jaworski bezinteresownie poświęcili część sobotniego popołudnia i wystąpili na scenie w szczytnym celu. Dziękuję w swoim imieniu i w imieniu rodziny Królów.

Jolanta Wakulińska

Okrzyk komicznej rozpaczy radomskiego mecenasa (w tej roli świetny Zbigniew Zamachowski) towarzyszył jego zabawnym przygodom w siedmiu obrazach. Oglądaliśmy je podczas świetnego spektaklu w Teatrze Polskim „Żołnierz królowej Madagaskaru” wg Juliana Tuwima i w opracowaniu Krzysztofa Jasińskiego. Spektakl Teatru Polskiego osadzony jest w klimacie dwudziestolecia międzywojennego. Roztańczone girlsy, błyszczące stroje, kankan i przeboje międzywojennej Warszawy – w świetnej obsadzie – przeniosły nas do  teatrzyku Arkadia –  głównego i zarazem „zakazanego” miejsc akcji. Wspaniała choreografia i nietypowa  scenografia. Obrotowa scena, na której zaaranżowano kilka różnych wnętrz, pozwoliła na bardzo szybką zmianę miejsc akcji i niezwykłą dynamikę  działań aktorskich. Zabawną farsę obejrzeliśmy 4 grudnia 2019 roku.

Wyjazd zorganizowały panie polonistki: Ewa Bednarska-Piętka i Agata Żurawska

(fotos ze spektaklu)